نعره کن آرژانتین ِ من

 

1

برای ِ درد ِ من آخر، دوا شدی بانو

شروع ِ تازه ای از ماجرا شدی بانو

 

دوباره ساحل  ِ آرام و پرسه و دریا

و تو، شبیه ِ همان روزها شدی بانو

 

و باز می شود از تو، ترانه ای نو ساخت

دوباره آینه ای از صدا شدی بانو

 

گرفته بود دلم از خدا و از دنیا

دلیل  ِ آشتی ام با خدا شدی بانو

 

دو رد ِ پای ِ موازی، دو دست ِ هم بستر

سرت به شانه ی ِ من، بی حیا شدی بانو !

 

نفس نفس تن  ِ تو در میان ِ بازوهام

و زنگ ِ ساعت و صبح و ... جدا شدی بانو ...

 

* مدت هاست فضای ِ شعرهایم به گونه ای ست که کمتر می توانم در وبلاگ بیاورمشان، دغدغه هایم این روزها رنگ و روی ِ دیگری گرفته اند. این غزل آخرین غزلم در حال و هوای ِ گذشته است که بی هیچ ویرایشی این جا آورده ام.

 

 

 

 

 

 

2

جام جهانی آغاز شد. بیست و چهار سال از زمانی که نخستین بار با دیدن ِ اشتیاق ِ پدر کنجکاوی ام گل کرد و دم ِ صبح پا به پایش نشستم تا یکی از بازی های ِ جام جهانی را ببینم می گذرد. آن وقت ها ایران مسابقات را به صورت مستقیم پخش نمی کرد و ما که در بوشهر بودیم از تلویزیون کویت بازی ها را دنبال می کردیم. مسابقات در مکزیک بود و به خاطر  ِ اختلاف ِ ساعت ِ زیاد، برخیِ بازی ها به وقت ِ ایران نزدیک ِ صبح برگزار می شد. آن وقت ها به خاطر  ِ پلاتینی، استوپیرا، تیگانا و ژول باتس من یکی از طرفداران ِ فرانسه بودم اما حرکت های ِ یک کوتاه قد ِ آرژانتینی مرا مبهوت می کرد. آرژانتین قهرمان و مارادونا برایم اسطوره شد، اسطوره ای که علیرغم  ِ اتفاق هایی که سال ها بعد برایش افتاد برای ِ من اسطوره باقی ماند.

24 سال می گذرد و من بارها با فوتبال ِ آرژانتین به اوج ِ لذت رسیده ام، از آن گل ِ کانی گیا به برزیل در جام 90 تا پیروزی آرژانتین در پنالتی ها برابر  ِ انگلستان در جام جهانی 98، اما بارها تا آستانه ی ِ گریه پیش رفته ام، چه آن زمان که در جام جهانی 90 داور  ِ مکزیکی در 10 دقیقه ی ِ پایانی آن پنالتی ِ مشکوک را برای ِ آلمان اعلام کرد و گوچه آ هر چه کش آمد نتوانست پنالتی بره مه را بگیرد، و چه وقتی که در ضربات ِ پنالتی در سال ِ 2006 ، آلمان، آرژانتین را حذف کرد.

امسال اسطوره ی ِ من روی ِ نیمکت آرژانتین نشسته است، هنوز پوستری از او در اتاقم هست که عاشقانه جام 86 را بالای ِ سر برده است، انگار آن لحظه را حاضر نیست با تمام  ِ دنیا عوض کند. امسال آرژانتین باز یک شماره ی ِ 10 دارد که وقتی توپ به او می رسد، به قول ِ ونگر ، مربی ِ بزرگ ِ آرسنال، انگار پلی استیشن بازی می کند. انگار مارادونایی دیگر متولد شده است که تنها روی ِ سر بردن ِ جام جهانی را کم دارد.

عاشقانه چشم می دوزم به ساق های ِ مسی و حرکت های ِ مارادونای ِ بزرگ در کنار  ِ زمین، شاید امسال سال ِ آرژانتین باشد...       

 

* عنوان ِ مطلب ترکیبی ست از ترانه ای با عنوان Cry For Me Argentina) ) که Madonnaاجرا کرده و ترانه ای  از داریوش با عنوان (نعره کن ای سرزمین  ِ جان سپردن)

 

 

/ 29 نظر / 12 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ساده

در این جام آرژانتین - اسپانیا - ایتالیا را دوست می دارم از آلمان و تاحدودی انگلیس هم متنفرم جای چک خالی است و افشین خان قطبی[نیشخند]

افسانه

جناب ساده اصلا نگران چك ! نباشيد ... چقدر لازم داريد خودم براتون چك بكشم ؟[دروغگو][نیشخند]

ساده

ناقابل، روم نمیشه بگم اما میگم 750000 باشه کارمون راه میفته، اویرو خواهشن، نقد خواهشن، چک بانک ملی- ملت- سپه- صادرات - پست بانک قبوی نمی کنیم در تحریم هستن پولمون توقیف میشه، از این صندوق مندوقا قبول نمی کنیم واسه اینکه نرخ برابری یورو و ریال رو نمیدونن و پولمون حیف و میل میشه، ببخشین هااا ،.همین. . . رفیق قول می دهم با همین 750 هزار اویرو دو نفری برویم آفریقای جنوبی عکس یادگاری با دیه گو آرماندا بگیریم ، خداوند باعث و بانی این امر خیر رو خیلی پول بهش بده خواهشن خدایا لطفن[چشمک]

ساده

همین بانو شکیرا چند روز پیش به یک مدرسه رفته بود و در میان دانش آموزان سیاه آن مدرسه ی دورافتاده عکس یادگاری می گرفت و هیچ وقعی هم به ما نمی گذاشت(البته از دریچه ی دوربین). به گمانمان بانو شکیرا به وطن بازگشته اند بالاخره هنر هست - بیزینس هست- زندگی هست! غم دوری "او" ما را بیدار نگه داشته است، حالا شما بگردید پرتقال فروش را پیدا کنید[چشمک]

سوسا

آخی بی حیا شده بانو .... من امسال اصن ندیدم جام جهانی اینجا تلیویزیون نیست آخه هیچ رسانه ای موجود نیست حتی از نوع ملی.

RAINMAN

نشانی از تو ندارم اما نشانی ام را برای تو می نویسم : در عصر های انتظار به حوالی بی کسی قدم بگذار! خیابان غربت را پیدا کن و وارد کوچه پس کوچه های تنهایی شو ! کلبه غریبی ام را پیدا کن ،کنار بید مجنون خزان زده و کنار مرداب آرزوهای رنگی ام ! در کلبه را باز کن و به سراغ بغض خیس پنجره برو ! حریر غمش را کنار بزن ! مرا می یابی

ساده

برزیل برد ایتالیا مساوی کرد جام عجایب است. اگر نیوزلند قهرمان شد نباید تعجب کرد

ساده

بیننده که همچنان نه. اما اخبار نتایج را پیگیری می کنم

افسانه

بابا شما هم با اين آرزوهاي كوچيكتون آبروي ما رو بردين كه .... خوب چرا زودتر نگفته بودين ؟ ... اين بار كه خواستم ويك اند رو با بر و بچز اونور آبي بريم بيرون يه ترتيبي ميدم شما هم بياين با ماريا و آنجلينا و همين شكيرا يه عكس يادگاري بندازين ... [خنده][مغرور][عینک]

رها

[تایید]